DAN -- Manlio Dinucci -- Hvordan Italien gjorde sig fortjent til status dom "Stor Nation"

Hvordan Italien gjorde sig fortjent til status dom "Stor Nation"

af Manlio Dinucci

ENGLISH FRANÇAIS  ITALIANO NEDERLANDS  PORTUGUÊS

Den 24. marts 1999 begyndte det italienske senats samling kl. 8.35 p.m. med en meddelelse af den ærede Sergio Mattarella, som dengang var vice-præsident i D'Alema regeringen (Ulivo, PdCl, Udeur) - "Ærede senatorer, vi er fra pressebureauer blevet informeret om, at NATO operationerne begyndte kl. 6.45 p.m."

På det tidspunkt havde bomberne affyret af F-16'e i den amerikanske 31. Eskadrille, som lettede fra Aviano (Frioul), allerede ramt Pristina og Beograd. Nye bølger af amerikanske og allierede jagerbombere ankom fra andre italienske baser.

På denne måde og med overtrædelse af Forfatningen (art. 11, 78 og 87) blev Italien trukket ind i en krig, som regeringen informerede Parlamentet om, først efter pressebureauer havde offentliggjort nyhederne, da krigen allerede var begyndt.

20 dage før angrebet på Jugoslavien - som han selv fortalte i et interview til Il Reformista (24. marts 2009) - var Massimo d'Alema blevet kaldt til Washington, hvor præsident Clinton fremlagde dette forslag: "Italien er så tæt på krigsscenen, at vi ikke vil bede jer om at deltage i de militære operationer, men kun om at lade jeres baser stå til rådighed for os."

D'Alema havde arrogant svaret - "Vi vil påtage os vores ansvar på samme niveau som Alliancens andre lande", hvilket betød, at Italien ikke blot ville stille dets baser til rådighed i krigen mod Jugoslavien, men også dets jagerbombere. Så 54 italienske fly deltog sandelig i bombningen og angreb de mål, som blev anvist af den amerikanske kommando.

"Moralsk var det den rigtige beslutning og også måden fuldt ud at påtage vores rolle på", forklarede D'Alema i interviewet. "Med hensyn til antallet af fly lå vi nr. to kun i forhold til USA. Italien er en stor nation, og vi burde ikke være overraskede over vores engagement i denne krig", erklærede han i juni 1999 i sin rolle som præsident for Rådet, idet han pointerede, at for piloterne havde dette været "en stor menneskelig og professionel oplevelse."

Italien spillede således en primær rolle i krigen mod Jugoslavien. Flyene, der lettede fra italienske baser, var en stor del af de 1.100 fly, som i løbet af 78 dage udførte 38.000 togter, smed 23.000 bomber og missiler (hvoraf mange bar forarmet uran) over Serbien og det, der i dag er Kosovo.

Disse missioner tjente til at aktivere og teste hele systemet med amerikanske og NATO baser i Italien og forberedte dets forstærkning til kommende krige. Den næste krig på listen var krigen mod Libyen i 2011.

Mens krigen mod Jugoslavien stadig var i gang, deltog D'Alema regeringen i NATO topmødet 23.-25. april 1999 i Washington, hvorpå det Nye Strategiske Koncept blev gjort operationelt. NATO var omdannet til en alliance, som engagerede dens medlemmer til at "udføre ripost operationer i kriser, der ikke er belæg for i artikel 5, uden for Alliancens territorium".

Det var begyndelsen på NATO's ekspansion mod Øst. I løbet af 20 år efter at have ødelagt den jugoslaviske Føderation øgedes NATO fra 16 til 29 stater (30, hvis Makedonien også tælles med), hvorved NATO breder sig tættere og tættere på til Ruslands grænser.

I dag strækker det "Nordatlantiske område" sig til Afghanistans bjerge, og italienske soldater er til stede der og bekræfter derved det, som D'Alema med stolthed definerede som "en stor nations nye status", som Italien havde gjort sig fortjent til for 20 år siden ved at deltage i ødelæggelsen af et land, som hverken havde angrebet eller endda truet Italien eller dets allierede.

il manifesto, 25. marts 2019

Translator: M.V.

Krigen mod Jugoslavien vil være et af temaerne på det Internationale Symposium i anledning af NATO's 70 års fødselsdag.

Temaet "Jugoslavien - 20 år - den grundlæggende krig af det nye NATO" vil blive præsenteret, med video dokumentation, på det Internationale Symposium "70 år med NATO - hvad er den historiske optegnelse? Exit fra krigssystemet, nu", som vil finde sted 7. april i Firenze (Cinema Teatro Odeon, Piazza Strozzi, 10.15 a.m. - 6 p.m.). Blandt andre temaer vi være "Europa i forreste linje i en atomkonfrontation."

Talere: M. Chossudovsky, direktør for Global Research (Canada) ; V. Kozin, politisk-militær ekspert for det russiske Udenrigsministerium; Ž. Jovanovi, præsident for Beograd Forum (Serbien); D. Johnstone, essayist (USA); P. Craig Roberts, forfatter (editorialist) (USA). Italienske talere bl.a.: A. Zanotelli, G. Strada, F. Cardini, F. Mini, G. Chiesa, A. Negri, T. Di Francesco, M.Dinucci.

Organisatorer: Comitato No Guerra No Nato (Ingen krig ingen Nato) og Global Research, med Pax Christi, Comboniani, WILPF og andre sammenslutninger. 

For at deltage i Symposiet (gratis adgang), meddel venligst dit navn og bopæl til 

G. Padovano: giuseppepadovano.gp@gmail.com

Cell: 393 998 3462

INVITATION TIL DEN INTERNATIONALE KONGRES

FOR 70 ÅRS DAGEN FOR NATO’S OPRETTELSE 

VENLIGST MØDE MED USA

NL -- Manlio Dinucci -- Hoe Italië de status van «Grote Natie» heeft verdiend

Hoe Italië de status van «Grote Natie» heeft verdiend

Door:  Manlio Dinucci

ENGLISH FRANÇAIS  ITALIANO  PORTUGUÊS 

Op 24 maart 1999 om 20.35 uur heropende de sessie van de Italiaanse senaat met een mededeling van de achtenswaardige Sergio Mattarella, die toen vicevoorzitter was van de regering D'Alema (Ulivo, PdCI, Udeur) - «Geachte senatoren, we zijn door de persbureaus op de hoogte gebracht dat NAVO-operaties om 18.45 uur zijn begonnen. »

Op dat moment hadden de bommen die waren gelanceerd door de F-16's van het Amerikaanse 31st Squadron, dat was vertrokken uit Aviano (Frioul), Pristina en Belgrado al geraakt. Nieuwe golven Amerikaanse en geallieerde jachtbommenwerpers kwamen vanuit andere Italiaanse bases.

Op deze manier, en in strijd met de Grondwet (artikelen 11, 78 en 87), werd Italië meegesleurd in een oorlog waarover de regering het Parlement pas inlichtte nadat de oorlog al was begonnen en de persbureaus het nieuws al hadden gepubliceerd.

Twintig dagen vóór de aanval op Joegoslavië - zoals hij zelf vertelde in een interview met Il Reformista (24 maart 2009) - was Massimo d'Alema naar Washington geroepen, waar president Clinton deze stelling uitsprak: «Italië is zo dicht bij het theater van oorlog dat we u niet zullen vragen om deel te nemen aan de militaire operaties, maar alleen om uw bases beschikbaar te stellen aan ons ».

D'Alema had op arrogante wijze geantwoord: «Wij zullen onze verantwoordelijkheden nemen op hetzelfde niveau als de andere landen van het Bondgenootschap», wat betekent dat Italië niet alleen zijn bases ter beschikking zou stellen voor de oorlog tegen Joegoslavië, maar ook zijn jachtbommenwerpers. Dus 54 Italiaanse vliegtuigen namen inderdaad deel aan de bombardementen en vielen de doelen aan die werden aangegeven door het Amerikaanse commando.

«Morally, het was de juiste beslissing, en ook de manier om onze rol volledig te aanvaarden», legde D'Alema in het interview uit. «In termen van het aantal vliegtuigen waren we de tweede alleen voor de VS. Italië is een grote natie, en we moeten niet verrast zijn door onze betrokkenheid bij deze oorlog, "verklaarde hij in juni 1999, in zijn rol als voorzitter van de Raad, erop wijzend dat dit voor de piloten een" grote menselijke en professionele ervaring was geweest " ».

Italië speelde dus een primaire rol in de oorlog tegen Joegoslavië. Het grootste deel, 1100 vliegtuigen, steeg op vanaf Italiaanse bases die in 78 dagen tijd 38.000 missies uitvoerden door 23.000 bommen en raketten (veel van hen met verarmd uranium) te laten vallen op Servië en wat nu Kosovo is.

Deze missies dienden om het hele systeem van de Amerikaanse en NAVO-bases in Italië te activeren en te testen, ter voorbereiding op de versterking voor de komende oorlogen. De volgende oorlog op de lijst was die tegen Libië in 2011.

Terwijl de oorlog tegen Joegoslavië nog aan de gang was, nam de D'Alema-regering op de NAVO-top van 23-25 april 1999 deel aan Washington, waardoor het nieuwe strategische concept operationeel werd. De NAVO werd omgevormd tot een bondgenootschap dat haar leden opriep om "operaties van riposte uit te voeren naar de crises die niet zijn voorzien in artikel 5, buiten het territorium van het Bondgenootschap".

Dat was het begin van de uitbreiding van de NAVO naar het Oosten. In twintig jaar tijd, na de Joegoslavische Federatie vernietigd te hebben, groeide de NAVO van 16 naar 29 staten (30 als het nu ook Macedonië omvat), en verspreid zich steeds dichter en dichter naar de grenzen van Rusland.

Tegenwoordig strekt het «Noord-Atlantische gebied» zich uit tot in de bergen van Afghanistan en zijn er Italiaanse soldaten aanwezig die bevestigen wat D'Alema met trots definieerde als de «nieuwe status als een grote natie» die Italië twintig jaar geleden verdiende door deel te nemen aan de vernietiging van een land dat Italië of zijn bondgenoten niet had aangevallen noch zelfs bedreigd.

il manifesto, 25 March 2019

Nederlandse Vertaling:  Martien

De oorlog tegen Joegoslavië zal een van de thema's zijn van het internationale symposium ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van de NAVO.

Het thema «Joegoslavië - 20 jaar later - de oorlog als grondlegging van de op te richten nieuwe NAVO» zal met videodocumentatie worden gepresenteerd op het internationale symposium «70-jarig jubileum van de NAVO - wat is het historisch record? Verlaten van het oorlogssysteem nu », dat op 7 april in Florence zal plaatsvinden in (Cinema Teatro Odeon, Piazza Strozzi, 10.15 uur - 18.00 uur). Een van de andere thema's is «Europa in de frontlinie van een nucleaire confrontatie. »

Sprekers: M. Chossudovsky, directeur van Global Research (Canada); V. Kozin, politiek-militair expert van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken; Ž. Jovanovi, voorzitter van het Forum van Belgrado (Servië); D. Johnstone, essayist (VS); Paul Craig Roberts, economist (VS). Onder de Italiaanse sprekers: A. Zanotelli, G. Strada, F. Cardini, F. Mini, G. Chiesa, A. Negri, T. Di Francesco, M.Dinucci.

Organisatoren: Comitato No Guerra No Nato and Global Research, met Pax Christi, Comboniani, WILPF en andere deelgenoodschappen. Om deel te nemen aan het Symposium (geen toegangsprijs), gelieve uw naam en woonplaats te communiceren aan

G. Padovano: giuseppepadovano.gp@gmail.com

Cel: 393 998 3462

UITNODIGING VOOR HET INTERNATIONALE CONGRES

VANWEGE HET 70e JUBILEUM VAN DE NAVO

KOM ALSJEBLIEFT BIJ ONS

FR -- Manlio Dinucci -- Comment l’Italie a conquis le “statut de grand pays”

Comment l’Italie a conquis le “statut de grand pays”

Manlio Dinucci

ITALIANO  PORTUGUÊS 

Le 24 mars 1999, la séance du Sénat italien reprend à 20h35 avec une communication de l’onorevole Sergio Mattarella, alors vice-président du gouvernement D’Alema (Ulivo, Pdci, Udeur) : “Onorevoli sénateurs, comme informé par les agences de presse, à 18h45 ont commencé les opérations de l’Otan”.

Dans ce moment-là, les bombes des F-16 du 31ème escadron USA, décollé d’Aviano (Frioul), ont déjà frappé Pristina et Belgrade. Et sont en train d’arriver de nouvelles vagues de chasseurs-bombardiers USA et alliés, partis d’autres bases italiennes.

De cette façon, violant la Constitution (articles 11, 78 et 87), l’Italie est entraînée dans une guerre, dont le gouvernement informe le parlement après les agences de presse, quand désormais elle a commencé.

Vingt jours avant l’attaque contre la Yougoslavie, Massimo d’Alema -comme il le racontera lui-même dans une interview à Il Reformista (24 mars 2009)- avait été convoqué à Washington où le président Clinton lui avait proposé : “L’Italie est tellement proche du scénario de guerre que nous ne vous demandons pas de participer aux opérations militaires, il suffit que vous mettiez à disposition vos bases”.

D’Alema lui avait orgueilleusement répondu “nous prendrons nos responsabilités à égalité avec les autres pays de l’Alliance”, c’est-à-dire que l’Italie allait mettre à disposition non seulement ses bases mais aussi ses chasseurs-bombardiers pour la guerre en Yougoslavie. Participeront en effet aux bombardements 54 avions italiens, attaquant les objectifs indiqués par le commandement USA.

“C’était moralement juste et c’était aussi la façon d’exercer pleinement notre rôle”, explique D’Alema dans l’interview. “Pour le nombre d’avions nous n’avons été seconds que par rapport aux USA. L’Italie est un grand pays et on ne doit pas s’étonner de l’engagement montré dans cette guerre”, avait-il déclaré en juin 1999 en habit de président du Conseil, soulignant que, pour les pilotes, cela avait été “une grande expérience humaine et professionnelle”.

L’Italie joue ainsi un rôle de première importance dans la guerre contre la Yougoslavie. Des bases italiennes décolle la plus grande partie des 1.100 avions qui, en 78 jours, effectuent 38 mille sorties, larguant 23 mille bombes et missiles (beaucoup à l’uranium appauvri) sur la Serbie et le Kosovo.

Ainsi est activé et testé tout le système des bases USA/Otan en Italie, préparant sa montée en puissance pour les guerres à venir. La suivante sera celle contre la Libye en 2011.

Alors que la guerre contre la Yougoslavie est encore en cours, le gouvernement D’Alema participe à Washington au sommet Otan des 23-25 avril 1999, qui rend opérationnel le “nouveau concept stratégique” : l’Otan est transformée en alliance qui engage les pays membres à “mener des opérations de riposte aux crises non prévues à l’article 5, en-dehors du territoire de l’Alliance”.

De là commence l’expansion de l’Otan à l’Est. En vingt années, après avoir démoli la Fédération Yougoslave, l’Otan s’étend de 16 à 29 pays (30 si on englobe maintenant aussi la Macédoine), s’étendant de plus en plus au bord de la Russie.

Aujourd’hui, l’ “aire atlantique-nord” s’étend jusqu’aux montagnes afghanes. Et les soldats italiens sont là-bas, confirmant ce que D’Alema définissait avec orgueil “le nouveau statut de grand pays”, conquis par l’Italie il y a vingt ans en participant à la destruction d’un pays qui n’avait ni attaqué ni menacé l’Italie ou ses alliés.

Édition du 22 mars 2019 de il manifesto

Traduit de l’italien par Marie-Ange Patrizio

LA GUERRE CONTRE LA YOUGOSLAVIE SERA UN DES THÈMES DU COLLOQUE INTERNATIONAL SUR LES 70 ANS DE L’OTAN

Le thème “Yougoslavie : il y a 20 ans, la guerre fondatrice de la nouvelle Otan” sera traité, y compris avec documentation vidéo, dans le Colloque international 

“Les 70 ans de l’Otan : quel bilan historique ? Sortir du système de guerre, maintenant”, 

qui se déroule dimanche 7 avril à Florence (Cinema Teatro Odeon, Piazza Strozzi, 10h15-18 heures). Parmi les autres thèmes “L’Europe en première ligne de la confrontation nucléaire”.

Intervenants : M. Chossudovsky, directeur de Global Research (Canada): V. Kozin, expert politico-militaire du Ministère des Affaires Étrangères (Russia); Ž. Jovanović, président du Forum de Belgrade (Serbie); D. Johnstone, essayiste (Usa); P. Craig Roberts, éditorialiste (Usa). Parmi les intervenants italiens : A. Zanotelli, G. Strada, F. Cardini, F. Mini, G. Chiesa, A. Negri, T. Di Francesco, M. Dinucci.

Organisateurs: Comitato No Guerra No Nato et Global Research, avec Pax Christi, Comboniani, Wilpf et autres associations. Pour participer au Colloque (entrée libre) communiquer nom et lieu de résidence à G. Padovano: Email giuseppepadovano.gp@gmail.com  / Cell. 393 998 3462

INVITATION

AU COLLOQUE INTERNATIONAL

POUR LES 70 ANS DE L’OTAN

SVP REJOIGNEZ-NOUS.

IT -- Manlio Dinucci -- L’Italia diventò la base di un conflitto armato

COME L'ITALIA CONQUISTO' LO  «STATUS DI GRANDE PAESE»

Manlio Dinucci

Il 24 marzo 1999, la seduta del Senato riprende alle 20,35 con una comunicazione dell’on. Sergio Mattarella, allora vice-presidente del governo D’Alema (Ulivo - Pdci - Udeur): «Onorevoli senatori, come le agenzie hanno informato, alle ore 18,45 sono iniziate le operazioni della Nato».

In quel momento, le bombe degli F-16 del 31° stormo Usa, decollati da Aviano, hanno già colpito Pristina e Belgrado. E stanno arrivando nuove ondate di cacciabombardieri Usa e alleati, partiti da altre basi italiane.

In tal modo, violando la Costituzione (artt. 11, 78 e 87), l’Italia viene trascinata in una guerra, di cui il governo informa il parlamento dopo le agenzie di stampa, quando ormai è iniziata.

Venti giorni prima dell’attacco alla Jugoslavia, Massimo d’Alema – come racconterà lui stesso in un‘intervista a Il Riformista (24 marzo 2009) – era stato convocato a Washington dove il presidente Clinton gli aveva proposto: «L’Italia è talmente prossima allo scenario di guerra che non vi chiediamo di partecipare alle operazioni militari, è sufficiente che mettiate a disposizione le basi».

D’Alema gli aveva orgogliosamente risposto «ci prenderemo le nostre responsabilità al pari degli altri paesi dell’Alleanza», ossia che l’Italia avrebbe messo a disposizione non solo le basi ma anche i propri cacciabombardieri per la guerra alla Jugoslavia. Ai bombardamenti parteciperanno infatti 54 aerei italiani, attaccando gli obiettivi indicati dal comando Usa.

«Era moralmente giusto ed era anche il modo di esercitare pienamente il nostro ruolo», spiega D’Alema nell’intervista. «Per numero di aerei siamo stati secondi solo agli Usa. L’Italia è un grande paese e non ci si deve stupire dell’impegno dimostrato in questa guerra», aveva dichiarato nel giugno 1999 in veste di presidente del consiglio, sottolineando che, per i piloti, era stata «una grande esperienza umana e professionale».

L’Italia assume così un ruolo di primaria importanza nella guerra alla Jugoslavia. Dalle basi in Italia decolla la maggior parte dei 1.100  aerei che, in 78 giorni, effettuano 38 mila sortite, sganciando 23 mila bombe e missili (molte a uranio impoverito) sulla Serbia e il Kosovo.

Viene in tal modo attivato e testato l’intero sistema delle basi Usa/Nato in Italia, preparando il suo potenziamento per le guerre future. La successiva sarà quella contro la Libia nel 2011.

Mentre è ancora in corso la guerra contro la Jugoslavia, il governo D’Alema partecipa a Washington al vertice Nato del 23-25 aprile 1999, che rende operativo il «nuovo concetto strategico»: la Nato viene trasformata in alleanza che impegna i paesi membri a «condurre operazioni di risposta alle crisi non previste dall’articolo 5, al di fuori del territorio dell’Alleanza».

Da qui inizia l’espansione della Nato ad Est. In vent’anni, dopo aver demolito la Federazione Jugoslava, la Nato si estende da 16 a 29 paesi (30 se ora ingloba anche la Macedonia), espandendosi sempre più a ridosso della Russia.

Oggi l’«area nord-atlantica» si estende fin sulle montagne afghane. E i soldati italiani sono là, confermando quello che D’Alema definiva con orgoglio «il nuovo status di grande paese», conquistato dall’Italia vent’anni fa partecipando alla distruzione di un paese che non aveva attaccato né minacciato l’Italia o suoi alleati.

(il manifesto, 22 marzo 2019)

                                         
LA GUERRA ALLA JUGOSLAVIA SARA' UNO DEI TEMI
DEL CONVEGNO INTERNAZIONALE SUL 70° DELLA NATO

Il tema «Jugoslavia: 20 anni fa la guerra fondante della nuova Nato» viene trattato, anche con documentazione video, nel Convegno internazionale «I 70 anni della Nato: quale bilancio storico? Uscire dal sistema di guerra, ora», che si svolge  domenica 7 aprile a Firenze (Cinema Teatro Odeon, Piazza Strozzi, ore 10:15-18). Tra gli altri temi «L’Europa in prima linea nel confronto nucleare».

Intervengono: 

M. Chossudovsky, direttore di Global Research (Canada): V. Kozin, esperto politico-militare del Ministero degli Esteri (Russia); Ž. Jovanović, presidente del Forum di Belgrado (Serbia); D. Johnstone, saggista (Usa); P. Craig Roberts, editorialista (Usa). Tra i relatori italiani: A. Zanotelli, G. Strada, F. Cardini, F. Mini, G. Chiesa, A. Negri, T. Di Francesco, M. Dinucci.

Promotori: 

Comitato No Guerra No Nato e Global Research, insieme a Pax Christi, Comboniani, Wilpf e altre associazioni. Per partecipare al Convegno (ad ingresso libero) comunicare nome e luogo di residenza a 

G. Padovano 

Email giuseppepadovano.gp@gmail.com 

Cell. 393 998 3462

INVITO AL CONVEGNO INTERNAZIONALE

PER IL 70° DELLA NATO

UNISCITI A NOI